Leesvoer

Op deze blog post ik naast recepten ook regelmatig artikelen over bijvoorbeeld de herkomst van bepaalde groenten, nieuws uit de voedingswereld, opinies over eettrends en andere zaken.

 

 

Weg met de keurmerken!

In de supermarkt, maar ook daarbuiten, word je helemaal gek gemaakt met allerhande keurmerken. Leuk al die logo’s en kreten op je eten, maar op de verpakking staat nooit waar ze precies voor staan. Zie jij dan als consument maar eens uit te vinden wat ze betekenen.  Sommigen hebben wel informatie in de vorm van een website. Maar vaak is die informatie niet volledig of niet om doorheen te komen. In Het Hollands Maandkookboek leg ik al wat uit over de vis-,vlees- en ei-keurmerken. Dat was best wat research kan ik je zeggen.

Nu schijnt ook de politiek, die hier al overigens heel lang mee bezig is, er echt wat aan te gaan doen. Afgelopen week verscheen daarom onderstaand bericht in het nieuws. Wat me opvalt is dat er niets gezegd wordt over het Keurmerk-instituut. Zij zijn immers de partij die keurmerken controleren en zouden toch ook in deze discussie betrokken moeten worden. Ten tweede blijft de politiek zeggen dat ze het stoplicht-systeem zoals dat in Engeland gehanteerd wordt nog steeds niks vinden. Raar, want het is zeer succesvol in Engeland en wij kunnen het zo overnemen. Bovendien worden er helemaal geen redenen genoemd waarom ze dit systeem niet willen. Ik hou het er op dat er weer allerlei werkgroepen en denktanks zich op dit onderwerp gaan storten en er een of andere vage conclusie uitkomt.

Verkenning om tot minder keurmerken te komen is wenselijk

In het gesprek dat staatssecretaris Dijksma van Economische Zaken heeft gevoerd met de Alliantie Verduurzaming Voedsel werd duidelijk dat alle partijen van de alliantie, waaronder het Centraal Bureau Levensmiddelenhandel, het er over eens zijn dat er veel keurmerken in omloop zijn. De partijen gaven aan dat een ordening in de veelheid van ken- en keurmerken nader verkend dient te worden. Als keurmerken eenzelfde probleem adresseren dan ligt samengaan voor de hand. Vanwege de internationale dimensie en het private karakter van veel keurmerken ziet de alliantie The Sustainability Consortium als mogelijk voertuig om het aantal keurmerken te verminderen. Dat schrijft Dijksma aan de Tweede Kamer.

The Sustainability Consortium (TSC) is een internationale samenwerking tussen universiteiten, NGO’s en bedrijven die gezamenlijk methoden standaardiseren om duurzaamheid te meten voor food en non-food productgroepen. Eén keurmerk of stoplichtensysteem wordt echter, om meer redenen, als niet werkbaar of realistisch gezien. Het initiatief ligt nu bij de Alliantie om te komen met een voorstel dat het aantal keurmerken voor voedsel vermindert. Hierover is eind maart een vervolggesprek met de Alliantie Verduurzaming Voedsel voorzien.

De Autoriteit Consument en Markt (ACM) is op eigen initiatief een vooronderzoek gestart naar de ervaringen van consumenten en andere belanghebbenden met keurmerken. Het vooronderzoek richt zich op alle keurmerken en beperkt zich niet tot keurmerken voor voedsel of duurzaamheid. De ACM richt zich met het vooronderzoek op het inventariseren en analyseren van signalen van diverse stakeholders en het uitwerken van mogelijke consumenten- en marktproblemen in relatie tot keurmerken. Daarnaast wil de ACM duidelijk krijgen of er een rol voor de overheid is weggelegd. De uitkomsten van het onderzoek zijn primair bedoeld voor intern gebruik binnen de ACM. Desalniettemin zal Dijksma de uitkomsten ook bij haar beleidsvorming betrekken. In de kabinetsreactie op het WRR-rapport ‘Naar een voedselbeleid’ zal het onderwerp keurmerken ook aan de orde komen.

bron: Ministerie van Economische Zaken, 11/03/15

Al de getoonde keurmerken bij dit verhaal zijn trouwens nep! Ze zijn zelfbedacht door fabrikanten en winkels om meer vertrouwen bij de consument te wekken. Ze zijn niet getoetst bij het Keurmerk-instituut. Hoe dat kan, daar vertel ik je binnenkort meer over.

 Schokkend bericht van Foodwatch!

                                                                                       Europol neemt giftig nepvoedsel in beslag.

18-2-2015
We zijn opnieuw opgeschrikt doorgrootschalige voedselfraude. De Europese politieorganisatie Europol maakte namelijk bekend 2.500 ton aan nagemaakt en illegaal voedsel in beslag te hebben genomen. Het is de grootste vondst van illegaal voedsel tot nu toe! Het gaat onder andere om 31 ton zeevruchten die in Italië als vers werden verkocht, maar in werkelijkheid waren ingevroren en daarna in een chemische cocktail van citroenzuur, fosfaat en waterstofperoxidewaren gedoopt om het rotten te verbergen en ze vers te laten lijken. In Egypte werd 25 ton aan nepboter in beslag genomen en werd een fabriek ontdekt die nepthee produceerde. Europol stelt dat dit neppe en illegale voedsel een gevaar vormt voor de volksgezondheid.Dit is helaas niet de eerste keer dat er grootschalige voedselfraude wordt ontdekt. Een jaar geleden werden ook al duizenden kilo’s vis, bouillonblokjes, snoepgoed, koffie, champagne, wijn, whisky en wodka onderschept door Europol en Interpol. Ook speelden de afgelopen jaar een aantal (paarden-)vleesschandalen. Deze bevindingen illustreren dat het voor het criminele circuit aantrekkelijk is om te frauderen met jouw eten. De kans dat ze gepakt worden is klein, de boetes en straffen zijn relatief laag en de winsten die ze kunnen maken met namaakvoedsel zijn vaak groter dan die in de drugshandel.Dit betekent voor jou dat je nooit 100 procent zeker weet wat je precies in je winkelwagentje legt. Als je niet de garantie hebt dat boter ook echt boter is of dat zeevruchten écht vers zijn en geen schadelijke stoffen bevatten, hoe kun je dan kiezen wat je eet?
Naast het feit dat voedselfraude jouw vertrouwen aantast, levert het ook gevaren voor de volksgezondheid op. In sommige gevallen sterven mensen zelfs als gevolg van de hebzucht van criminelen die zich met voedselfraude bezighouden. Zo werden in Engeland 20.000 flessengevonden die klaar waren om gevuld te worden met nepwodka. Europol en Interpol vonden daar tevens honderden lege vijf-liter vaten die voorheen anti-vries bevatten, waarvan de nepwodka werd gemaakt. Anti-vries is een stof die zeer giftig is bij inname. In Italië werden melkproducten gevonden die al over de houdbaarheidsdatum waren. Met behulp van chemicaliën zoals citroenzuur en natriumhypochloriet gaven de criminelen deze producten het uiterlijk van verse mozzarella.
Foodwatch wil dat overheden er alles aan doen om consumenten te beschermen tegen voedselfraude en gezondheidsrisico’s. We pleiten voor een preventief in plaats van een reactief systeem met strenge handhaving en boetes die in verhouding staan tot de winst die wordt gemaakt en volledige verantwoordelijkheid van alle spelers binnen de voedselketen.Keer op keer leggen we de link met twee cruciale problemen in de voedselsector: het gebrek aan transparantie en de tekortschietende bescherming van jou als consument. We eisen openheid over de betrokken eindproducten bij eerdere schandalen via WOB-verzoeken, starten e-mailacties en zwengelen het debat aan. Ook hebben we juridische stappen tegen de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit genomen door het gebrek aan transparantie rondom het paardenvleesschandaal bij Van Hattem. Het resultaat? Voedselfraude staat inmiddels hoog op de agenda van de Tweede Kamer en het Europees Parlement en staatssecretaris Dijksma beloofde dat de NVWA extra capaciteit zou krijgen voor controles. Voordat het systeem daadwerkelijk op zo’n manier is ingericht dat de belangen van de consument weer voorop staan zal er echter nog veel moeten gebeuren.

VTM documentaire ‘Hoe rot is de viskweekindustrie?’

26-1-2015
De Belgische (commerciële) zender VTM heeft vorige week een behoorlijk schokkende documentaire uitgezonden over de viskweek-industrie hier in Europa. De documentaire is op hun site gratis te bekijken.
Nou liet ik de Tilapia filet al staan omdat deze goedkope kweekvis uit Azië niet in mijn duurzame eetpatroon past, maar dat ze zelfs in een land als Noorwegen zo slecht met ons voedsel omgaan is wel shocking.
VTM: Hoe rot is de viskweekindustrie?
Woensdag 14 januari – In een Noorse viskwekerij spartelen 100.000den zalmen door elkaar. Undercoverbeelden tonen hoe mannen in witte pakken producten in het water gooien: het zijn pesticiden, die de zalmen moeten beschermen tegen ziektes en parasieten. Maar de mannen dragen ook gezichtsmaskers, omdat de producten het menselijk zenuwstelsel aan tasten. Een paar weken later liggen deze vissen op onze borden als fijne stukken Noorse zalm…
Al jaren zeggen wetenschappers en voedingsdeskundigen dat vis eten gezond is. En dat klopt volkomen, want vis bevat doorgaans gezonde omega 3 vetzuren. Maar alles hangt ervan af welke vis we kopen en eten? Er is een immens verschil tussen in het wild gevangen vis en kweekvis.
In gekweekte vis zitten vijf keer meer dioxine, PCB’s en andere schadelijke stoffen dan in ander voedsel. Dat komt omdat gekweekte vis wordt gevoederd met visafval dat hoge dosissen etoxyquine bevat. Onderzoekster Victoria Bohne ontdekte het en publiceerde een rapport over dit type pesticide: “Iedereen ging ervan uit dat dit een veilig product was. Maar de stof is gewoon giftig”, zegt Bohne. Ze mocht uiteindelijk haar bevindingen niet publiceren, onder druk van de industrie.
Een andere populaire kweekvissoort is ‘panga’. Het is een mooi stuk witte vis, neutraal van smaak en spotgoedkoop. Panga wordt bv veel gebruikt in schoolkeukens. Maar de manier waarop de panga wordt gekweekt, stemt toch tot nadenken.
In de reportage reizen we naar Zuid-Vietnam naar een panga-kweekboer: 100 miljoenen vissen worden op 6 maanden tijd vetgemest,  om dan over de hele wereld geëxporteerd te worden. De panga-vis wordt gekweekt in het zwaar vervuilde water van de Mekong. Om de vis te laten overleven, dumpen de Vietnamese panga-baronnen massaal veel antibiotica in de kweekbekkens…
Wil je de docu zien, meld je dan aan bij VTM op vtm.be

 

 

koolraapGroente in de spotlight: Koolraap!

Ik heb besloten om je dit jaar wat meer uit te gaan leggen over groenten waar je makkelijk aan voorbij loopt in de groentewinkel of supermarkt. Gewoonweg omdat je geen idee hebt wat het is of wat je er mee moet. Ik wil je in deze rubriek graag kennis laten maken met deze onbekende groenten die stiekem zeer de moeite waard zijn, vol vitaminen zitten en in het seizoen geen moer kosten.

Zo’n groente is de koolraap. Een gekke naam, want het is geen kool, maar wel een raap. En een raap is eigenlijk een soort knolgewas. Maar een knol is het ook niet. En je moet hem zeker niet verwarren met knolraap, want dat is wat anders. Koolraap is de eetbare wortel van de koolraapplant. Nou is het woord kool in de naam niet zo heel gek, want hij is voortgekomen uit een kruising tussen kool en raap. In de loop der eeuwen is de koolraap steeds minder gegeten. Deze goedkope groente werd steeds meer als armeluisgroente gezien. Vandaar dat de koolraap vaak alleen nog als veevoer wordt gezien een lot dat deze bijzondere knol naar mijn mening niet verdient.

Hoe ziet hij er uit?

De koolraap is een grote knol die makkelijk een kilo kan wegen. De kleur is geel van binnen en een beetje oranjeachtig van buiten. Hij groeit ondergronds en heeft bladeren die boven de grond groeien. Deze bladeren zijn meestal door de groenteboer verwijderd.

Wanneer is het seizoen?

De koolraap wordt in november geteeld en verschijnt dan in de winkels. In koelcellen kunnen ze tot 6 maanden bewaard worden, dus ze zijn ook in het voorjaar nog te verkrijgen.

Hoe gezond is koolraap?

Koolraap bevat vooral heel veel vitamine C en kalcium.

Hoe smaakt hij ?

Vele oudere mensen zullen er niet zo van houden omdat ze hem alleen als gekookte groente kennen. En de sterke kolerige, gronderige smaak wordt door veel mensen als te sterk en niet lekker beschouwd. Gewoon gekookt is de koolraap ook bij mij geen favoriet. Maar de kunst zit hem in het combineren van smaken en dan wordt het ineens een heel ander verhaal. In ‘Het Hollands Maandkookboek’ is de koolraap dan ook zeker een paar keer opgenomen in een recept. Zo gebruik ik de koolraap in een gerecht van gegratineerde wintergroenten (en daar heb ik zeer positieve reacties op gekregen!), maar ook als zelfstandig groentegerecht door hem te roosteren en te combineren met knoflook. Afgelopen week bedacht ik een nieuw recept met de koolraap. Heel simpel en lekker.

 

Hoe bewaar je je eten het best?

Naar aanleiding van het verschijnen van mijn kookboek word ik nog wel eens gevraagd om ergens mijn boek te komen promoten onder het genot van een proeverij van recepten uit mijn boek. Hartstikke leuk, dus vanaf 1 februari heb ik bij de KvK ook een inschrijving als cateraar. Nu kun je je in Nederland, zeer terecht, niet zo maar cateraar of restauranthouder noemen. Om de voedselveiligheid van de consument te beschermen moet je wel aan een aantal eisen voldoen. (En als je alcohol wil schenken moet je zelfs een speciaal papier hebben waarvoor je examen moet doen.) Die eisen staan in de ‘Hygiënecode voor de horeca’, een boekwerk dat precies beschrijft hoe je keuken er uit moet zien, op welke temperatuur je producten moet garen, hoe je ze terug moet koelen en nog veel meer.

Ik besloot daarom afgelopen week een spoedcursus te doen waarin al deze materie uitgelegd wordt door een expert. Zo kun je tenminste ook vragen stellen en weet je precies wat belangrijk is. Deze cursus van de Stichting Horeca Onderwijs (www.sho-horeca.nl) vond ik bijzonder nuttig. Niet in de laatste plaats omdat de les gegeven werd door een inspecteur van de Voedsel-en Waren Autoriteit, echt iemand uit de dagelijkse praktijk dus die veel theoretische regels kon uitleggen aan de hand van dingen die hij tegenkomt in zijn werk. Affijn ik zal je hier verder niet belasten met alle regeltjes waar de horeca zich aan moet houden, maar ik bedacht tijdens de les wel ineens dat waarschijnlijk maar weinig mensen thuis echt stilstaan bij hoe ze hun eten bewaren. Ook weet bijna niemand wat in je thuissituatie nu het beste is. Een voorbeeld: Ik denk dat 9 van de 10 mensen restanten soep door de plee spoelen, maar niet weten dat je daarmee ratten aantrekt. ‘Hmmm ik ruik soep jongens, kom op we gaan er heen’. Dus die verhalen dat er ratten uit het riool je wc in lopen……….ze zijn echt. Zo heb ik je nu goed laten schrikken? Mooi, want er zijn nog meer schokkende feiten over hoe mensen hun eten bewaren.
Eerst de cijfers: Volgens de Voedsel-en Waren Autoriteit lopen in Nederland  jaarlijks 2,25 miljoen mensen een voedselvergiftiging op. 30% daarvan is de schuld van de horeca, maar 70% hebben van al die vergiftigingen loop je gewoon thuis op omdat je niet goed met je eten omgaat. Kortom een goede reden om je voor te lichten over hoe je je eten het best kunt bewaren.De koelkast:
1)De beste temperatuur is 4 graden. Dit kun je meten door een thermometer in je koelkast te leggen. Maar je kunt ook een bakje water neerzetten en daar af en toe een thermometer in steken ter controle.
2)Zet restjes verwarmd eten binnen 2 uur in de koelkast. Nu is er een regel dat je geen warme spullen in de koelkast moet zetten. Dat klopt. Zet daarom je pan met eten in de gootsteen en zet hem in een laag koud water zodat het sneller af kan koelen. Veel mensen doen hun eten in plastic bewaarbakken. Niks mis mee. Weet alleen dat eten in plastic bakken minder snel afkoelt.
3)Bewaar je restjes nooit langer dan twee dagen. Dus kun je ze de volgende dag niet eten, dan kun je het nog de dag daarna doen. Maar als dat ook niet lukt moet je het echt weggooien, hoe zonde dat ook is. Maar je gezondheid gaat voor. Weggooien kun je natuurlijk voorkomen door je kliekje meteen in te vriezen.
4) Zet meteen na het eten de bederfelijke producten terug in de koelkast. Dus boter, kaas, vleeswaren, sauzen en melk.
5)Reinig je koelkast eens per maand grondig. Niet alleen aan de binnenkant, maar ook die rubberen rand aan de deur.
6) Zit er een klein puntje schimmel op je eten? Gooi het helemaal weg, want het betekent dat het rottingsproces al in volle gang is. Bij harde kaas kun je wel volstaan met het beschimmelde stuk er af te snijden.
7) Zet altijd al je producten afgedekt in de koelkast. Dan drogen ze niet uit. Krijg je geen nare luchtjes en blijft het gewoon verser.
8) Zet vlees altijd onderin de koelkast zodat bij eventueel lekken de vleessappen niet op de andere producten komen.

Bewaartijden koelkast (bron: voedingscentrum)
Boter 2 weken
Halvarine ne margarine 4 weken
Eieren 4 weken
Zuivel 4 dagen
Mayonaise 3 maanden
Ketchup 9 maanden
Vlees: 2 dagen
Vleeswaren 4 dagen
Salades voor op brood 3 dagen
Kaas jong 1 week
Kaas oud 2 weken
Plakken kaas en zachte kaas 4 dagen
Bladgroenten 2 dagen
Gesneden groenten 1 dag
Witlof, bloemkool 10 dagen
Broccoli en boontjes 4 dagen

Tomaat, komkommer, courgette, aubergine, paprika, aardappel, ui, knolselderij, knoflook, avocado, bananen, mango en ananas kun je beter buiten de koelkast bewaren. Echter wel gekoeld, dus niet in de warme keuken maar in een donkere koelere ruimte als een kelder of schuur.

De vriezer
1)Neem een vriezer die minimaal -18 graden vriest.
2)Doe restanten eten altijd in een afgesloten bakje in de koelkast. Zo voorkom je uitdroging, maar ook vriesbrand. Dat betekent dat je witte plekken op je eten krijgt en dat is niet goed.
3)De vriezer kun je het beste 1 x per 3 maanden ontdooien.
4) Etiketteer het liefst je producten. Dus zet er op wat het is, want vaak herken je het in bevroren toestand niet meer en zet de datum er op dat je het in de koelkast legde.
5) Vries groente niet rechtstreeks in, maar blancheer ze even in kokend water. Giet ze af en knijp het water eventueel uit. Doe het in een afsluitbare bak. Het voordeel van het blancheren is dat de smaak veel beter behouden blijft. Dezelfde truc kun je met kruiden als bieslook, peterselie en basilicum doen.

Bewaartijden diepvries (bron: voedingscentrum)
Brood  4 weken
Restjes 3 maanden
Vlees en vis: 3 maanden
Groente en fruit: 1 jaar
IJs: 1 jaar

Hoe moet ik ontdooien?
Leg een product uit de diepvries liever niet op het aanrecht te ontdooien. Bacteriën kunnen dan op je aanrechtblad terecht komen. Als je te laat bent met iets uit de diepvries halen en toch buiten de koelkast wilt ontdooien, dek het product dan af met een bak met deksel.

Hoe moet ik spullen bereiden?
Ideaal is als je net als de horeca verschillende snijplanken hebt die je voor een bepaald product gebruikt. Bijvoorbeeld een plank om rauwe kip te snijden, een plank om ander vlees op te snijden, een groenteplank en een plank voor uien en knoflook en een voor cake en brood. Zo houd je de bacteriën zo goed mogelijk gescheiden.

Zorg dat als je vlees bakt die voldoende verhit wordt. Zeker bij kip is dat heel belangrijk, want op eenderde van alle kip (ja ook de biologische) zit salmonella en die gaat pas dood bij 75 graden.

Laat die pan soep, gekookte piepers of stamppot niet op je fornuis staan na het eten. Koel de pan zsm af en zet in de koelkast of vries het in. In lauwwarme soep of stamppot van 40 graden voelen bacteriën zich prima thuis!

Check regelmatig je fruitmand op rottend fruit en verwijder dat meteen. Dat voorkomt aantasting naar de rest van het fruit en die nare fruitvliegjes die op rottend fruit afkomen.

Bewaar aardappelen en uien op een koele plek, dus niet vlakbij de verwarming.

Bewaar producten in blik die je niet meteen allemaal opeet niet in het blik, maar giet ze over in een plastic afsluitbaar bakje.

Tenslotte hoe zit het met de houdbaarheidsdata:
THT Tenminste houdbaar tot geeft aleen aan tot wanneer het product de juiste kwaliteit heeft. Je kunt het daarna dus ook nog gebruiken.
TGT Te gebruiken tot geeft duidelijk aan dat je het na die datum beter weg kunt gooien. Als je het voor de datum invriest geldt dit natuurlijk niet.

Vragen bij de Nationale kaastest door Natuur en Milieu!

26-1-2014
Foto: Stichting Kaasmarkt Edam
Gisteravond was bij Vara’s Kassa Groen een item te zien van de stichting Natuur en Milieu over  een nationale kaastest die zij onlangs heeft gedaan gedaan om de impact van de bereiding van kaas op het milieu te onderzoeken. Daarnaast vroeg zij een panel van 7 personen om de smaak van de 7 kazen te beoordelen. Ik prijs het initiatief om te kijken naar de milieubelasting van kaasbereiding, maar ik heb toch wel wat vragen en opmerkingen bij dit onderzoek.
Ten eerste waarom wordt dit een nationale kaastest genoemd terwijl er maar één type kaas, namelijk  Goudse belegen kaas, wordt onderzocht..
Ten tweede worden er slechts zeven kazen geproefd en onderzocht. Van deze kazen is er één een boerenkaas. Voor de duidelijkheid. Boerenkaas is een kaas van rauwe melk, gemaakt volgens een traditionele bereidingswijze op de boerderij. Fabriekskaas is gemaakt van gepasteuriseerde melk met een vast vetgehalte en wordt in de fabriek bereid. Nergens in het onderzoek wordt vermeld waarom juist voor deze 7 kazen is gekozen, behalve dan de terloopse opmerking in Kassa Groen dat ze de meest verkochte kazen in de supermarkten zijn. Tja, wat zegt dat als je een nationale test doet?
Ten derde het smaakpanel bestaat uit slechts 7 personen die iets met de Foodsector te maken hebben…dat is wel een hele kleine en selecte groep!
Ten vierde in het item van Kassa Groen laten ze de directeur van het Onderzoeksbureau Question Mark , dat de opdracht voor Natuur en Milieu uitvoerde, zien als deskundige die alles weet over Milieu, Dierenwelzijn en Gezondheid. Zij beweert dat koeien preventief antibiotica krijgen toegediend. Dat is niet waar. Sinds 1 maart 2014 mag er geen preventieve antibiotica meer toegediend worden aan vee. Het is vanaf nu alleen de dierenarts die bij constatering van ziekten mag besluiten om antibiotica toe te dienen als bestrijding. Toen ik research deed voor Het Hollands Maandkookboek ben ik al deze regelgevingen nagegaan. Ok, het is even zoeken, maar op de site van het ministerie kun je van Economische Zaken/Voedsel en Waren Autoriteit http://www.vwa.nl/onderwerpen/regels-voor-ondernemers-dier/dossier/antibiotica-in-de-veehouderij/verstrekken-diergeneesmiddel-alleen-op-recept-dierenarts staat de nodige informatie hierover. Uiteraard kan het zijn dat deze nieuwe regelgeving nog niet goed wordt nageleefd, maar dat neemt niet weg dat je op tv bout moet beweren dat het gewoon mag.
Affijn ter afsluiting wil ik je nog zeggen dat het op zich wel interessant is om het rapport te lezen van dit onderzoek wat betreft de milieubelasting, het dierenwelzijn en je gezondheid met betrekking tot de bereiding van kaas en het eten ervan. Er zitten ook aspecten in die je als consument zou moeten weten om bewuster te zijn wat je eet. Bijvoorbeeld dat er 10 liter melk nodig is om 1 kilo kaas te maken! Dat er koeien zijn die veel naar buiten mogen, maar ook koeien zijn die altijd op stal blijven. En dat het voer van de koeien behoorlijk verschilt.

 

Asbest in je brood?

januari 2014

Afgelopen week werden we opgeschrikt door het nieuws van Zembla dat er asbest gevonden is in de broden van Bakkersland, een broodfabriek die onder andere aan Albert Heijn levert. Instanties roepen gek genoeg direct er na al dat het helemaal geen kwaad kan als je asbest eet, als het maar niet in je longen terechtkomt!! Duhh is het in je maag geen probleem?
Maar ja, het probleem voor de industrie is dat brood natuurlijk al enorm onder vuur ligt omdat de schrijvers van De Voedselzandloper en Broodbuik ons vertellen dat we helemaal geen brood moeten eten.   
Nou vind ik het meeste brood gewoon lekker en eet ik het ’s middags dus graag. Nu zou ik het liefst al mijn brood zelf bakken, maar lukt me dat tijdtechnisch niet zo vaak en ik heb het geluk een heel goede, ambachtelijke bakker, ja zo een die zelf zijn broden bakt, in mijn dorp te hebben. Maar deze heeft als nadeel dat hij snel uitverkocht is en dan moet ik toch naar de supermarkt voor brood. Afgelopen zaterdag was ik daarom in de C1000 en kocht daar 2 broden. 1 goedkope van €1,29 en een duurdere van €2,09. Ik keek niet naar het etiket, maar besloot dat ik dat thuis op mijn gemak wel ging doen om te kijken waar het prijsverschil in zou moeten zitten. Tja, en dat had ik weer beter niet kunnen doen. Van het gemiddelde etiket word je niet blij, maar van deze ook niet. Vooral niet van het etiket van het duurdere brood!

Brood van €1,29 Tijgerbruin tarwebrood 

 

Ingrediëntenlijst:
Tarwemeel
Water 
Bakkersgist
Plantaardige (raap)olie
Rijstbloem
Bakkerszout
Paneermeel
Veldbonenmeel
Dextrose
Moutmeel (gerst)
Emulgator E482

Uitleg:
Plantaardige raapolie
Olie gewonnen uit rapen. Lekker goedkope olie.
Rijstbloem
Bloem gemaakt uit rijst.
Paneermeel? 
Is dat oud brood of zo dat ze er door doen?
Veldbonenmeel? 
Die ken je waarschijnlijk niet. In het meeste brood zit soja, maar als vervanger daarvan worden ook veldbonen gebruikt. En dat zijn eigenlijk peulvruchten die ook wel velderwt of grauwe erwt heten. Ze worden vooral gebruikt in de diervoederindustrie of in ons brood zodat er minder van het duurdere tarwe in hoeft. Op zich niks mis mee.
Dextrose
Is gewoon suiker
Moutmeel
Wordt gebruikt om brood donkerder te kleuren en zoeter te maken. Moutmeel bestaat uit gekiemde en gemalen tarwe- en gerstekorrels, die worden geroosterd (gebrand). Dat kiemen gebeurt door de tarwe- en gerstekorrels in een vochtige omgeving te leggen. Tijdens het kiemen wordt het aanwezige zetmeel door de enzymen omgezet in maltose. De gekiemde korrels worden vervolgens geroosterd (gebrand), het proces van omzetting van zetmeel in maltose wordt stopgezet. Resultaat: moutmeel, dat brood op een natuurlijke manier een donkere kleur én zoete smaak geeft.
Emulgator E482
Een verdikkingsmiddel dat uit vlees wordt gehaald, meestal uit de restproducten van de vleesindustrie. Niet fijn voor vegetariërs!

Conclusie: met dit brood is niet heel veel mis. De ingrediënten lijst is wel erg kort!

Brood van € 2,09 Duits Landbrood van Uw Eigen Bakker 

Tarwebloem
Water
Roggebloem
Bakkersgist
Bakkerszout
Tarwegluten
Moutmeel (gerst en tarwe)
Weipoeder/melk
Karnemelkpoeder
Lupinemeel
Weipermeaat melk
Emulgatoren E472E en E482
Zonnebloemlecithine
Dextrose
Tarwezetmeel
Geharde plantaardige olie
Plantaardige olie
Voedingszuur
Citroenzuur
Veldbonenmeel
Zuurteregelaar

Melkpoeder
In dit brood zit dus melkpoeder van zowel melk als karnemelk. Niet handig met mijn lactose-intolerantie.
Lupinemeel
Dat is ook weer zo’n sojavervanger. En maakt het brood wat goedkoper, want er hoeft minder tarwebloem in.
Weipermeaat
Raar woord, moet ik dus opzoeken en wat blijkt? Het is voornamelijk lactose!! Die moet ik voortaan dus ook mijden. 
Emulgatoren E472E en E482 
zie hierboven
Zonnebloemlecithine
Zorgt dat olie en water goed mengen. Is een natuurlijk product.
Dextrose
Is suiker
Geharde plantaardige olie
Ofwel een transvet. Is volgens deskundige slecht voor hart en bloedvaten. Het zit in al ons brood, koekjes, pizza’s, gebak enz. omdat vloeibare olie snel bederft en ze een manier moesten vinden om het langer te bewaren. Dat lukte door het vet in de fabriek te verharden, maar het nadeel is dat deze transvetten niet gezond zijn. Eigenlijk kan het niet anders dan dat het ook in het bovenste brood zit. De fabrikant is verplicht het te vermelden, dus dat is best raar.
Zuurteregelaar
Is vooral bedoeld als kleurbehoud van het product.

In dit brood zit dus veel meer melk, lactose, meer emulgatoren, geharde plantaardige olie en zuurteregelaar. Waarom heet het Duits Landbrood? Waarschijnlijk omdat hier Roggebloem in zit. Rogge werd vroeger veel in broden gebruikt en maakte ze heel zwaar. Tegenwoordig houden we niet meer van rogge, maar als we er de term Landbrood op kunnen plakken en er een euro meer voor kunnen vragen wel natuurlijk. 

Conclusie: Op basis van het etiket ga ik de volgende keer toch echt voor het goedkope brood. Ten eerste zit er geen melk in en wellicht ook geen geharde plataardige olie ofwel transvet al kan ik me dat bijna niet voorstellen bij een goedkoop rood.
Volgende keer ga ik eenzelfde test eens bij AH doen, kijken of daar ook zo’n verschil in zit. En hopelijk geen asbest meer!

Kiphaasjes; goudmijn voor de supermarkt!

Kip het lekkerste stukje vlees luidt de tot vervelens toe geuite reclameslogan op de radio. 
Nou valt ook niet te ontkennen dat de (biologische)kip lekker en veelzijdig is. Je hebt immers de 2 vleugels, de 2 poten, 2 kipfilets en 2 kiphaasjes die je allemaal heerlijk kunt bakken, braden en stoven in alle soorten gerechten. En van het karkas kun je weer heerlijke bouillon trekken. 
Dat wisten de koks van Napoleon ook al en de keizer was dan ook verzot op kip. En dan vooral op de verrukkelijke kiphaasjes. Het verhaal gaat dat een bediende een keer de tafel op wilde ruimen terwijl de kip nog niet helemaal op was, want de haasjes zaten er nog aan. Napoleon schreeuwde hem toe de kip met de haasjes te laten staan, want zei hij:  ‘C’est un sot qui l’y laisse’. Het is een zot die het eraan laat zitten.’  Vandaar de Franse benaming voor de kiphaasjes: sot-l’y-laisse. Een term die nog steeds onder chefkoks gebruikt wordt.
Affijn de haasjes heten dus het lekkerste stukje van de kip te zijn. Nu vraag jij je natuurlijk af waar die dingen dan zitten. Nou heel eenvoudig: ze zitten aan de kipfilet. Tenminste als je hem bij een goede en eerlijke poelier/supermarkt/slager koopt, want die laat hem aan de filet zitten. 

De kipfilet bestaat uit twee delen die je een beetje open kunt vouwen. In het midden van de filet  zie je dan een een dun reepje vlees zitten dat met een vliesje vastzit. Je snijdt het heel eenvoudig los van de kipfilet. En dat is precies wat de supermarkten en veel kiphandelaren ook doen. Ze snijden het haasje van de filet en verkopen dat weer apart voor veel geld. Een rondgang bij verschillende supermarkten leverde prijzen op van €9,- tot €11,- per kilo. Gewone kipfilet (niet scharrel of biologisch) kost gemiddeld zo’n €7,- tot  €8,- per kilo. Dus tel uit je winst!
Maar dat is niet het enige wat ik er graag kwijt wil. De haasjes wegen hooguit zo’n 100 gram per stuk. Je hebt voor vier personen dus al gauw 6 a 7 haasjes nodig. Aangezien er maar twee haasjes aan een kip zitten, moeten er 3 a 4 kippen worden geslacht voor jouw pakje kippenhaasjes. En dat is niet echt duurzaam. Misschien iets om over na te denken de volgende keer dat je bij de kipafdeling van de supermarkt staat?

Lätta lekker luchtig….dure gebakken lucht!

In het kader van ‘Pas op nepproduct’ heb ik weer een toppertje deze week. Lätta………
Nou ben ik geneigd er het woord boter achter te zetten, maar dat is het niet. Margarine dan? Nee, dat is het ook niet (dus mogen ze dat er ook niet op zetten). Wat is het dan wel? 
Een marketing-smeersel met veel (gebakken)lucht, letterlijk!
Unilever geeft namelijk aan dat het een ‘luchtig opgeklopte halvarine’ is die het goedje extra lekker smeerbaar maakt. Lees: die het product lekker goedkoop te produceren maakt. Want een deel van het pakje is dus letterlijk lucht en dat scheelt weer in de grondstoffen. Daarnaast zit er maar 320 gram in een pakje en niet 500 gram zoals in de meeste kuipjes!!! Als je het dan ook nog als iets heel speciaals verkoopt, net zoals de zuivelfabrikanten doen met hun ‘luchtige toetjes’, kun je er ook nog meer geld voor vragen. Namelijk €2,- voor 320 gram. Een gemiddelde halvarine kost rond €1,- voor 500 gram. Voila het marketingprincipe pur sang.

Ingrediëntenlijst Lätta

Etiket
Het etiket van Lätta vertelt verder dat er in de eerste plaats water, plantaardige olie en zetmeel in zit. Vitamine A en D zijn toegevoegd en dat de halvarine, hoe moleculair, opgeklopt is met stikstof! Die 0,5% zout maakt de halvarine volgens de makers net even wat lekkerder dan gewone halvarines. Zijn alle fabrikanten dus net bezig om het zout in hun producten te reduceren, stopt Lätta het er juist weer in!

Scoopen!
Lätta was er trouwens al heel lang, maar werd in 2004 van de markt gehaald omdat niemand het meer kocht. 
Maar volgens slimme marketingmannen is de eetcultuur in Nederland op het gebied van brood in 9 jaar tijd enorm veranderd. Vroeger aten we braaf bammetjes uit een broodtrommeltje. Maar de ‘jeugd van tegenwoordig eet’ allerlei soorten luxe broodjes en wil dan graag even scoopen met zo’n lekker broodje…….
Scoopen? ……….. wees gerust  dat ligt niet aan jou. Het woord is alleen bekend onder hockeyers. Het is een Engelse term die letterlijk betekent: ‘de bal met je hockeystick omhoog wippen’. Blijkbaar was het Nederlandse woord dippen niet hip genoeg en werd dit woord bedacht. Maar dat dippen, eeh pardon scoopen, is dus wat de fabrikant hoopt dat je doet, aldus hun site: “Geniet extra van Lätta door het met een knapperig stukje brood of cracker uit de kuip te scoopen. Zo lekker kan luchtig zijn.” Lekker vies zou je bedoelen. Gadver… wie wil er nou een bakje boter vol broodkruimels om over de hygiëne maar te zwijgen. 
Affijn, in het kader van de smaakbeoordeling heb ik het natuurlijk wel geproefd. Tja, wat zal ik er van zeggen, het is smeuïg, smeert makkelijk, ziet er een beetje brobbelig uit en is niet bijzonder van smaak. Dus nee, ik ga niet  ‘scoopen’. Voorlopig is dit spulletje exclusief bij de AH te koop.

Plofvrije knakworsten? Wat is dat nou weer……….

Al struinend door de supermarkt kwam ik dit wel een heel bijzonder blik knakworst tegen. 
Welke marketeer heeft zich daar nou weer mee bezig gehouden? Echt wat een marketingonzin bij elkaar.


1) Plofvrij
Knakworsten met de bijzondere aanbeveling dat ze Plofvrij zijn. Nou ken ik alleen de term plofkip. Maar deze knakworsten van Struik zijn niet van kip gemaakt. Nee, de fabrikant pronkt er zelfs mee dat er wel 80% varkensvlees in de worsten zit.

2)80% varkensvlees
Waar bestaat die andere 20% vlees van de worsten dan uit? Dat staat er niet op.

3) Puur kwaliteitsvlees.
Kan iemand van de firma Struik me uitleggen wat dat volgens de fabrikant is? Oke, ze hebben een ster van het Beter Leven keurmerk. Maar weet jij waar dat keurmerk voor staat? Ik leg het je uit. Dit keurmerk is van de Dierenbescherming. Het wordt op producten gezet die zich volgens de dierenbescherming inzetten voor betere leefomstandigheden van de dieren.
Voor varkensvlees met één ster geldt het volgende:

De vleesvarkens krijgen meer ruimte  ————-> 1m2 tegen 0,70m2 dat een gewoon vleesvarken krijgt.

De varkens krijgen beter afleidingsmateriaal——->Blok hout, touw, koker met stro ipv alleen een ketting

De zeugen worden in grotere groepen gehuisvest–>Het wordt voor de varkens dan makkelijker het hok in te delen in aparte gebieden om te rusten, te wroeten en te vreten.

De biggen worden niet gecastreerd——————>Gewone varkens helaas nog wel.

Staart couperen en tanden inkorten —————–>Is nog wel toegestaan

Het antibioticagebruik wordt teruggedrongen——>Dieren krijgen preventief antibiotica behalve biologisch gehouden dieren.

Het veetransport is korter en beter ——————>Maximaal 8 uur rijden naar het slachthuis ipv onbeperkte duur!

Kijk dan snap je tenminste wat zo’n keurmerk waard is en kun je een betere keuze maken. Op deze site http://beterleven.dierenbescherming.nl vind je trouwens meer informatie hierover!

4) Traditioneel Hollands recept

Ik heb inmiddels aardig wat research gedaan naar traditionele Hollandse gerechten, maar het recept voor knakworst ben ik nog nooit tegengekomen. Wel heb ik begrepen dat het een na-oorlogse uitvinding is van twee slagers die de worst succesvol aan de man brachten. De oorspronkelijke receptuur is verloren gegaan, evenals het bedrijf. Meer hierover vind je op de site:http://www.kijkopzutphen.nl/NEW/index.php/de-man-van-knakworst.html

5)De juiste ‘knak’
Een knakworst is een worst die volgens de overlevering ‘knak’ moest zeggen als je er in beet. Nou zijn de huidige fabrieksworstjes daar veel te slap voor maar niet volgens Struik: Zo zou 80% varkensvlees voor een heerlijke sappigheid zorgen en de juiste ‘knak’. 
 
6) Geen kunstmatige geur-kleur en smaakstoffen
Ofwel toegevoegde stoffen die niét vanuit een natuurlijke bron zijn verkregen. En dat zijn de E-nummers op het blik inderdaad niet. Ze zijn gewonnen uit een natuurproduct. 
E451:is Natriumzout gewonnen uit mineralen
E316: is een synthetische antioxidant afgeleid van vitamine C. 
E250: is een conserveermiddel voor kleurbehoud in vleeswaren. Komt van nature voor als mineraal of wordt gemaakt uit kaliumnitraat. In vleesproducten is alleen de biologische variant toegestaan.
Maar de termen rookaroma en kruiden worden voor het gemak niet verder gespecificeerd.
 

Toch blijft plofvrij wel de raarste term die ik ooit op een verpakking zag! 
Als je weet wat het betekent mag je het zeggen! 
En je mag me ook mailen als je een oud knakworst-recept weet!

 Hoeveel fruit zit er in vruchtenlimonade?

Je hebt eigenlijk 2 soorten vruchtenlimonades in de supermarkt.
1) Die met veel suiker en heel klein een beetje fruit
2) Die met veel fruit en (een beetje) suiker.
Als verstandige moeder ga ik natuurlijk voor optie 2 en dan neem ik die fles waar maar liefst 75% fruit in zit!
Nu heeft mijn zoon op het moment een duidelijke voorkeur voor de frambozensmaak. Dus nemen we de Framboos. Maar wat valt me dan als eerste op. Er staat framboos op het etiket, maar erboven staat dat er 75% fruit in zit en dus niet 75% framboos. Dus kijk ik op de achterkant van de fles om te zien wat voor fruit er in zit.
In de framboos-limonade zit dus aan fruit: Appel, 10% Framboos, Vlierbes en Rozenbottel. Nu zijn de percentages op een etiket altijd aflopend. Dus als er 10% Framboos in zit, dan zit er hooguit ook 10% Vlierbes en 10% Rozenbottel in. 30% bij elkaar dus. Ofwel deze fles bevat minstens 45% appelsap. Maar nee, we noemen het Frambozensiroop!
Maar er is ook positief nieuws. Verder zit er namelijk Vlierbes en Rozenbottel in. Heel fijn, want deze zitten vol vitaminen en zijn dus supergezond.
Rozenbottelstruik

 

Rozenbottel
Wist je trouwens dat je deze vruchten overal in de natuur kunt vinden? In deze tijd van het jaar kun je ze zelfs plukken. Van Rozenbottels (vrucht van de wilde roos) kun je vooral jam maken. Ze zitten boordevol vitaminen en mineralen.
Vlierbesstruik
Van Vlierbessen kun je naast jam ook sap en siroop maken. Ook deze typisch Hollandse bessen zitten boordevol vitaminen en mineralen.De siroop werd vroeger gemaakt als middel tegen keelpijn, griep en hoest! Dus je hoeft helemaal niet de dure Bosbes en de Gojibes te kopen, maar pluk gewoon wat vlierbessen en maak er je eigen supergezonde limonade mee.

Zelf vlierbessenlimonade maken?

Pluk zoveel bessen als je kunt. Ris ze thuis van de takjes. Spoel ze schoon en doe ze in een zakje of bakje en zet ze een dagje in de diepvries. Bevroren fruit laat namelijk veel meer sap los en dat willen we graag.
Ontdooi de vlierbessen en breng ze in een pan met een bodempje water aan de kook. Laat 20 minuten pruttelen.
Doe alles dan in een zeef, liefst door een schone, wasmiddelvrije doek.Verwarm het sap dan nog een keer, maar breng niet meer aan de kook. Vul nu schone flessen met het sap en je komt de winter grieploos door.

Zelf vlierbessensiroop maken?

Verwarm het sap dan met suiker (verhouding 2 staat tot 1), breng aan de kook en laat de suiker geheel oplossen in het sap. Zet dan het vuur uit, giet de siroop in schone flessen en zet ze weg. De siroop is niet alleen lekker om limonade van te maken, maar ook heerlijk over ijs en pudding en een lekkere basis voor een zoete wildsaus. En nogmaals ‘It keeps the doctor away!’
Losse vlierbessen

 

 

                                 Wat is beter voor je Goji bessen of Hollands fruit?

Het is onder mijn vriendinnen helemaal hip om Goji bessen te eten, want die schijnen súpergezond te zijn. De plaatselijke biologische supermarkt verkoopt ze ook, dus ging ik op zoek. Tot mijn schrik zag ik dat 250 gram van deze gedroogde bessen 8 euro kosten. Dat moet dan wel een heel bijzonder besje zijn. Dat vroeg om nader onderzoek om erachter te komen waarom de Goji bes zo gezond is, waar hij vandaan komt en waarom hij zo populair is.  

De Goji bes wordt geïmporteerd uit China en is dus qua kilometers niet erg duurzaam. Over hoe de bes geteeld wordt, heb ik niets kunnen vinden. Geen idee dus hoeveel bestrijdingsmiddelen er gebruikt worden.Volgens de promotiesite GojiBessen.nu van het merk ‘Puur en Fit’ wordt de bes al duizenden jaren gebruikt in de traditionele Chinese geneeskunst tegen veroudering en voor het verbeteren van de lever-en nierfuncties. De bes bevat vitamine A, B en C en anti-oxydanten. Leuk, maar dat geldt ook voor gewone Hollandse groenten en fruit. Affijn laten we eens een vergelijkend warenonderzoek doen met de gegevens van GojiBessen.nu:

 Vezels
“100 gram Goji bessen bevat 8,5 gram koolhydraten en 1,5 gram vezels.
100 gram bosbes bevat 7,4 gram koolhydraten en 1,3 gram vezels
100 gram framboos 5 gram koolhydraten en 2,8 gram vezels
100 gram aardbeien 4,2 gram koolhydraten en 1 gram vezels.”
Volgens de site zijn vooral de vezels erg gezond, want die zorgen voor een betere stoelgang. Wat dat betreft kun je dus veel beter frambozen eten!!

Calorieën

100 gram Goji bessen bevat 36,5 calorieën. 
100 gram bosbessen bevat 30 calorieën
100 gram framboos bevat 22,5 calorieën

100 gram aardbei bevat 17 calorieën

Calorieën moet je niet teveel eten. Wat dat betreft kun je dus beter aardbeien kiezen!
  

Vet en Proteïne

In vergelijking met andere bessen heeft de Goji bes een hogere concentratie goede vetten en proteïne. 
100 gram Goji bes bevat 1,4 gram proteïne en 0,5 gram vet. 
Bosbessen bevatten 0,4 gram proteïne en 0,2 gram vet, 
Frambozen 0,5 gram proteïne en 0,3 gram vet
Aardbei 0,4 gram proteïne en 0,18 gram vet.
Wat dat betreft wint de Goji bes met zijn proteïne, maar niet met de goede vetten. Dan is het 2-1 voor de aardbei.

Natrium
Hoewel de Goji bes nog steeds beschouwd wordt als een vrucht met een laag natrium gehalte, in vergelijking met de andere vruchten bevat de Goji bes meer natrium. 100 gram Goji bessen bevat 25 mg natrium. De bosbes bijvoorbeeld, bevat 0,7 gram natrium. Natrium is nodig voor de vloeistof balans in je lichaam. Teveel natrium kan echter zorgen voor een verhoogde bloeddruk of uitdroging. De hoeveelheden in de Goji bes zijn echter zo klein dat het normaal consumeren van de bes geen probleem op moet leveren. Het dagelijkse natrium gehalte moet per dag lager liggen als 2300 mg.
Het lage natriumgehalte is absoluut een voordeel. Maar als je minder natrium wil eten moet je vooral minder keukenzout eten, want daar zit het meeste natrium in.

Vitamines en Mineralen

“100 gram Goji bessen voorziet in 180% van onze dagelijkse behoefte aan vitamine A, 30% van onze behoefte aan vitamine C, 9% van onze dagelijkse behoefte aan calcium en 15% van onze dagelijkse behoefte aan ijzer. In vergelijking met de meeste andere bessen heeft de Goji bes een hoger gehalte aan vitamine A, calcium en ijzer. Aardbeien hebben echter een hoger vitamine C gehalte, 100 gram bevat namelijk 148% van onze dagelijkse behoefte.”
Teveel vitamine A kan leiden tot hoofdpijn, vermoeidheid, slecht gezichtsvermogen en misselijkheid! 

ORAC Waarde

“Waar de Goji bes een absolute uitblinker in is, is de hoeveelheid antioxidanten die de bes bevat. Deze hoeveelheid wordt uitgedrukt in de ORAC waarde. ORAC staat voor Oxygen Radical Absorbance Capacity. Goji bessen scoren met ongeveer 25000 per 100 gram als hoogste van alle groente en fruit. Om een vergelijking te geven, een sinaasappel bevat 750 per 100 gram en een braam staat 2de met 7700 per 100 gram.”

A ha, het zijn dus de anti-oxydanten die het hem doen. Maar wat zijn dat eigenlijk? Volgens Wikipedia dit: Antioxidanten zijn belangrijke stoffen voor een gezonde stofwisseling van het lichaam en zijn in alle cellen aan te treffen. 

www.kennislink.nl zegt:
Stoffen met anti-oxidante werking zijn vitamines, zoals bèta-caroteen (pro-vitamine A), vitamine C en vitamine E. Ook andere stoffen als fenolen, zoals bijvoorbeeld flavonoïden uit fruit, worden tot de anti-oxidanten gerekend. Daarnaast maakt het lichaam ook zelf antioxidanten, zoals glutathion en ubichinon.

En hoeveel heb je daarvan nodig dan? Volgens Wikipedia dit: Bij een voedingspatroon met voldoende groenten en fruit, is het gebruik van antioxidanten als voedingssupplement geheel overbodig. Antioxidanten zijn o.a. te vinden in groenten, fruit en noten.

Affijn, er wordt dus enorm veel verdiend aan deze niet duurzame Goji bes door de biologische-, reform- en natuurwinkels onder het mom dat anti oxydanten goed voor je zijn. Een idee dat vooral door de wetenschap de wereld in is geholpen en gretig is overgenomen door slimme fabrikanten en marketeers. Anti oxydanten zouden goed zijn tegen kanker, maar terwijl iedereen dure Goji bessen aan het kopen en eten is, komt de wetenschap langzaam terug op hun bewering. Of zoals het KWF het verwoord in een rapport:’ Voor geen enkel anti-oxidant is bewezen dat het de kans op kanker verkleint. Er is niet voldoende bewijs om het gebruik van voedingssupplementen aan te bevelen. Het slikken van supplementen onder het motto: ‘baat het niet schaadt het niet’, moet zonder meer worden afgeraden.’

Tja, ik denk dan voor 8 euro kun je vele kilo’s verse Hollandse groenten en fruit kopen. Die leveren je wekenlang de vitaminen, mineralen en anti-oxydanten op die je nodig hebt. Da’s gewoon een kwestie van nuchter nadenken.

Bronnen: 
Bionieuws  
Wikipedia
Kennislink
Gojibessen.nu 

1LWat zit er eigenlijk in Alpro almond ?

Op deze blog wil ik je graag gaan laten zien wat voor zogenaamd ‘gezonde producten’ er in de supermarkt verkocht worden en hoe je deze kunt herkennen door simpelweg het etiket te lezen. De amandelmelk van Alpro is wel een van de fraaiste voorbeelden. Omdat ik een lactose-intolerantie heb, kijk ik vaak naar alternatieven voor melk. Dus leek de amandelmelk van Alpro me wel wat. Hij is veel betaalbaarder dan de amandelmelk uit de biologische winkel. Scheelt al gauw een euro per pak! Maar goed, ik lees graag etiketten, dus dat deed ik eerst maar eens en ja dat was meteen schrikken. Kijk maar:

Op een etiket staan de ingrediënten altijd op volgorde van hoeveelheid. Ofwel het hoofdbestanddeel is dus water, gevolgd door suiker. De derde in rij is de amandel. Maar daar staat 2% achter. Dat wil zeggen dat alles daarna voor minder dan 2% aanwezig is. Dan begint het rekenen. Het aantal ingrediënten, na de amandel, zijn er nog 5. Ze kunnen niet meer dan 2% per stuk aanwezig zijn, dus dat is max. 10%, waarschijnlijk minder.
Ofwel dit pak bestaat dus voor zeker 88% uit water met suiker! Dat is niet echt gezond!
Ik heb het pak dus weer terug op zijn plek gezet dus. Maar de grap is dat ik buiten de supermarkt meteen werd tegengehouden door werkstudenten die een standje van Alpro bestierden. Ze boden me het drankje aan en vertelden hoe geweldig het was. Op mijn vraag of ze het etiket konden laten zien, begonnen ze meteen over de aanwezige amandelen. Ik heb ze uitgelegd dat die kruimel amandel te verwaarlozen was ten opzichte van het water en de suiker die er in zitten. Tja, en toen stonden ze met hun mond vol tanden en wilde een andere mevrouw nog wel weten of ik dan toch de presentatie van het standje en het logo leuk vond!!!!!!!!!!! Pff, maak gewoon een eerlijk product in plaats van suikerwater.